Hé ! Weer zo'n spelletje !

Rond de jaarwisseling hebben we op deze pagina een spelletje geplaatst. Niet zomaar een spelletje, maar een echt denkspel waarbij je via klikken verder kon gaan door vier verschillende taferelen. 

We hebben daar plezierige reacties op gekregen. 

Om het af te leren, laten we u nu genieten van een ander intelligent spelletje. Hoe gaat dat? Als u hier klikt, dan komt u op een site waar u een soort uitgedoofde ster ziet zweven door het heelal. Er staat een torentje op. In dat torentje zit een manneke. En dat manneke ziet via zijn verrekijker plotseling een andere planeet naderen, die in botsing dreigt te komen met de zijne. Hij moet dus de koers van die andere planeet zien om te buigen. 

Boeiend hoor! U weet het: alleen door juist te klikken en diep na te denken kunt u het einde halen. Zelf hebben we er toch wel een halfuur voor nodig gehad om alles door te hebben. Succes !!

PS: het vorige spelletje staat hier. U moet de twee mannetjes in contact brengen met de rest van de groep. Niet opgeven. NIET OPGEVEN! Doorgaan tot u het vindt.

Verhalen uit Neerpelt

III. De KANAALSTRAAT (3) : de kameraden

 Wie in de Kanaalstraat woont, weet dat hij in een overstromingsgebied leeft maar daar ligt niemand nog wakker van.Vroeger toen de dijken nog niet zo breed en sterk waren gebeurde het wel dat er breuken ontstonden, zodat een hele buurt overstroomde. Want het kanaal ligt meters hoger dan het maaiveld en bij de aanleg van het Maas-Scheldekanaal onder leiding van ingenieur Kümmer in 1843-44 werd daar ernstig rekening mee gehouden. De woningen van de brugwachters en van de sluiswachters werden boven op de dijk gebouwd en de huizen voor de conducteurs van de dienst der scheepvaart waren zo ingericht dat de werkruimte en de keldervertrekken gelijkvloers lagen en de leefruimten voor de bewoners op de verdieping. Zo een huis staat er nog achteraan rechts in de straat en in onze jeugdjaren was dat een huis vol geheimzinnigheid waar we niet te dichtbij durfden komen. Daar tegenover op de stoep voor de woning van Nicolas Martin lag een reuzengroot vierkant arduinblok waar de schoolgaande jongens op klauterden en met twee, drie tegelijk mannekenpis deden om het verste !
De weg naar de school was steeds vol avontuur met kameraden, gezworen kameraden: Koob, Toine, Bèrke, de Dunne en de Dikke, Fik, Roger, Lowie, Jefke…! De straat… geen autos, geen brommers… alleen soms kar en paard of een eenzame fietser. De straat was van ons!
Die van achter de knoal hadden een lange tocht te gaan met veel hindernissen, op de klompen door regen en sneeuw en dikwijls oponthoud aan de geopende kanaalbrug, zodat ze met verkleumde wintervoeten te laat in de klas aankwamen met: ”mister, we hemme op de scheep moete wochten”.
Maar in de zomer was dat anders: dan waren er korenaren te pikken onderweg en rapen, en fruit in de bogerd van Van Duinhoven en de jongens konden ravotten en buitelen met de mechdjes als ze samen voor de brug stonden te wachten. Zo van:”Mie, schiet nog ès köpke….allè veur e knepke…of tien cent..?”. 

De weg naar het eerste studiejaar was lang: eerst de ganse Kanaalstraat door tot aan den Tup, daar linksaf langs de kerkhofweg en dan rennen over het paadje naar de Heerstraat waar juffrouw Clémentine haar klasje had, beneden langs de straat in ”Het Patronaat” (later Zaal Tijl geworden en nu winkel).
Op de terugweg bleven we hier en daar in onze straat staan treuzelen: voor de deur van Jef de pachter om een spotrijmpje te zingen, aan de bakkerij van Pier Spooren waar we naar de vers gebakken broden bleven gapen, en vooral bij de smid als hij een paard ging beslaan. Daarna was het spurten tot thuis voor de boterham van vier uur. 
Maar die van achter de knoal moesten dan nog de brug over en verder naar de Hayenhoek, de Zonhoek en het Broeseind.
                                                                           Lvpk.
 (wordt vervolgd)

Gek

Weet u wat dit is? Dit is het station 's nachts, een foto die genomen is vanaf de kant van het Boseind. Eigenlijk een gekke foto. Want er staat geen trein in het station. En hoeveel deuren er zijn in dat gebouw!