Uw dagelijkse informatiebron met nieuws, advertenties en berichten uit Neerpelt of over Neerpeltenaren

    

 

 

                                        Met dank aan Jana Weinertova

 

Goede voornemens

Ook dit jaar vroegen we u om originele voornemens voor het nieuwe jaar te formuleren.

Totnogtoe hebben we al een paar plezierige absurde voornemens, daarvoor dank aan de lezers:

 - aan een eenzaam mens elke week een brief sturen om de post te steunen

- op dieet gaan: alleen de linkerbil van de kip opeten

- sokken en een staarthoesje breien voor Loeka als ie buitengaat in de kou

- beginnen met roken, doch alleen echte Cubaanse sigaren

- een paar enthousiaste sponsors voor Internetgazet zoeken

- een schuifaf aanleggen tussen de kanaaldijk en de VCLB-parking (kan bij sneeuwval makkelijk als skischans worden gebruikt)

- heel het dorp mobiliseren voor een zoektocht naar die witgouden trouwring die op het voetbalveld van de Scoutsrally verloren is en die nu al maanden tussen de zoekertjes van Internetgazet staat;

- met nieuwjaar vuurpijlen afschieten vanuit de Volmolenstraat naar de andere kant van het kanaal, als teken van verbondenheid;

- met het Muziekfestival de deelnemers als publiek langs de weg opstellen en de inwoners laten defileren;

...

Wie volgt?

 

 

De tijd van vroeger

Stuur ons oude verhalen en oude foto's, vroegen we enkele dagen geleden op de voorpagina van Internetgazet Neerpelt. Enkele lezers hebben dat al gedaan, we hopen dat vele anderen hun voorbeeld zullen volgen.

 

***

Foto met drie bruidsparen

 

Een inzending van Leon Alders: "Deze foto is gemaakt aan het ouderhuis Coenjaerts. Het moet ongeveer 1922-1923 geweest zijn naar aanleiding van het huwelijk van drie gezusters Coenjaerts. Ik heb die foto en informatie ongeveer een 25 jaar geleden gekregen van Anna Coenjaerts. Zij was toen al een bejaarde dame en herinnerde zich niet alle personen meer. Ik geef dus die informatie onder voorbehoud van juistheid.

Het linkse bruidspaar op de foto is Wilhelmus Thijs(9) en Anna Coenjaerts (12). Zij woonden in de Bienderstraat op de Damsheide.

Het middelste bruidspaar is Driek Spooren (15) en Stiena Coenjaerts (18). Zij woonden in de Hayenhoek.

Het rechtse bruidspaar is Henri Keunen (21) en Marie Coenjaerts (24). Zij woonden waarschijnlijk in St.-Huibrechts-Lille.

De kleine baby rechts is de enige nog in leven zijnde persoon van de foto. Het is Alda Alders (32), ze is nu 83 jaar en woont aan het Polskapelleke. Zij wordt op de arm gedragen door haar moeder Trui Thijs (33). Links staat haar vader Jaak Alders (28), in de volksmond “Jaak van Plujke”. De man (1) is de enige onbekende op de foto.

Op de voorste rij Nol Coenjaerts (31), de vader van de bruiden.

Verder staan er nog op de foto:

Anneke Spooren (2), Marieke Spooren (3), Zjang Thijs (4), Marieke Willems (5) getrouwd met Henri Knevels, Pier Thijs (6), An Thans (7), Anneke Thijs (8), ? Plessers (10), Michel Schuurmans (11), Bettie Keunen (13), Drieka Thijs (14), Pol Verhoeven (16), Fons Spooren (17), Mia Janssen ?(19), Maria Thijs (20) getrouwd met Toon Boelaers, ? Keunen (22), Zjang Keunen (23), ? Keunen (25), Marie Janssen? (26), Henri (?) Spooren (27), Elisabeth Jansen (29) Bet van Deurke Spooren (moeder van meester Spooren), Michel Spooren (30) jongste broer van Driek, Henri of Chel (34) Spooren, Peerke Spooren (35) (de vader van Driek Spooren)." UPDATE "De foto is gemaakt in 1923", mailt Edgard Adriaens. "Het 3de bruidspaar is Hendrik Keunen en Joanna Maria Coenjaerts. Zij huwden voor de wet op 24.04.1923 te Neerpelt. Hendrik Keunen werd geboren in Lille op 11.10.1898 en overleed te Neerpelt op 16.12.1963. Joanna Maria Coenjaerts werd geboren in Neerpelt op 07.03.1897 en overleed er op 09.05.1983. Het paar woonde langs de Peerderbaan in Lille."

***

Het ruimtetuig van SHLille

 

René Winters nam in 1976 - of was het 1977? -  in SHLIlle een foto van dit eigenaardig ruimtetuig dat zich op een plat dak van het parochiecentrum had neergezet. Weet nog iemand waarvoor de letters LKBOF 77 toen stonden? Oplossing in het volgende Poermenneke!

 

 

Poermenneke's intelligente spelletjes

Juicht, Neerpeltenaren, juicht, want er is een nieuw intelligent spelletje. Neem er uw tijd voor, want het is niet gemakkelijk, en we kunnen u toevertrouwen dat het ons een paar uur heeft gekost voor we de sleutel vonden. (Maar dat kan ook aan ons liggen, natuurlijk.)

 Een paar tips om u te helpen: bij de start van elk tafereel ziet u, onderaan rechts, even de naam van dat tafereel verschijnen. Noteer die naam telkens, het zal u helpen om een volgende keer terug naar dat tafereel te komen zonder alle vorige te moeten doorworstelen. Het spelletje eindigt aan een parachute - cryptischer kunnen we het niet zeggen, maar wie na die parachute verder wil gaan moet dat vervolg bij de auteur downloaden. Wij hebben het gedaan en ons goed geamuseerd. Succes!

Het nieuwe spelletje

De vorige intelligente spelletjes:

spelletje 1

spelletje 2

spelletje 3

spelletje 4 (met dank aan Dennis Fransen)

 


Vorige afleveringen Poermenneke

 

2   3   4   5   6   7   8   9   10   11

 

 

 

 

 

 

 

 

Verhalen uit Neerpelt

 

De KANAALSTRAAT (12) :  leermeesters

 

Wie amper uit de kleuterjaren gegroeid is, wil al snel die wondere wereld rondom zijn woonerf gaan verkennen en dingen leren waarvan echte jongens het geheim allang weten.
Veel heb ik geleerd van mijn vader en meer nog van mijn oom die we pa noemden: hoe je uit hondshout een fluitje kan snijden, hoe je van vlierhout een klakkebus maakt en hoe je jong eiken nodig hebt om een sterke boog te maken. Weliswaar waren de pijlen nog uit rietstengels gesneden maar ik kon toch al snel met Bčrke van Gust wedijveren om het hoogste te schieten. En die stoppenrevolver had ik gekregen op de speelplaats van de kleuterschool door te ruilen tegen een kermishorloge en een paar dikke huven, echte böllekers*.
Maar knalstoppen gaan kopen of een echte katteprul maken - dat was nog streng verboden.

En dan in die laatste weken van de zomervakantie!

Boven de korenstoppels achter onze tuin hangen hoog in de lucht twee grote papieren vliegers rustig op en neer te zweven. Dag voor dag al bijna de ganse week, uitdagend en treiterend… Dat wil ik ook kunnen, maar wie zal me dat leren?
Je loopt thuis weg door het achterpoortje over het paadje dat naar de kleuterschool leidt… en halfweg het stoppelveld sta je achter de tuin van de loodgieter en koperslager. Door het kleine tuinhek stap je voorzichtig voorbij de werkloods en heel aarzelend tot aan de achterdeur. Uit het open keukenraam leiden de dunne snoeren van die twee vliegers naar binnen... en daarachter een blonde jongenskop. Die kijkt me verwonderd vragend aan. Wa komde gč doen?

Bčrke van de koperslager leert mij een vlieger maken.
Hij knutselt het geraamte: het kruishout met de sjorring,het touwwerk voor de ruitvorm… Hij zegt hoe ik verder zelf de bekleding kan maken met krantenpapier en mals gekookte koude patat als plaklijm. En de staart: dč ziede wel, ’n koord mei pepiere strikskes zjuust genoeg en niet te veul want anders git ie nie op ofwel schiet ie den hiejlen tied köpke.
Voorzichtig loop ik met het vliegergeraamte weer naar huis. En nu het Maeseycker Weekblad en de schaar en moeders hulp en die koude patat en de staartkoord nog met de strikskes… Het is al bijna bedtijd eer mijn vlieger klaar is maar morgen krijg ik een hele rol snoer en dan gaat mijn eerste vlieger hoog de lucht in op het veld achter ons huis.

Zaterdag, we gaan vissen - nee niet in het kanaal, maar in de vijver op het Broesveld bij de schuttersboom. Bčrke vangt karpertjes en in een speelgoedemmertje krijg ik er eentje mee naar huis. Vader zegt: we zullen hem in de vijver van Pintelon zetten, anders is het karpertje morgen dood. Maar daar kan ik mijn vis niet gaan zien want alleen mag ik daar nooit komen.
"Je mag mee om hem in de vijver te zetten…"
En elke dag daarna loop ik naar buiten de straat in, de ramp op… en blijf staan kijken tussen de eikenbomen door naar de vijver vol eendenkroos.

Dag visje… Dag karpertje.


Lvpk
(Wordt vervolgd)
                  * Böllekers zijn dikke witmarmeren knikkers.

 

De vorige afleveringen van De Kanaalstraat:

1   2   3   4   5   6   7   8   9  10  11

 

Het hondse leven (3)

 

Loeka, zei m'n baas, we gaan morgen op bezoek bij een kameraad, het is bijna Kerstmis, en dus nemen we een kerstcadeautje mee voor de hond: een knook! En gedraag je hé!

Op het eerste gezicht was ik daar niet zo voor, ik koester de knoken nogal die m'n bazin in de winkel koopt - ik heb er al heelwat begraven, want het moet een lekkernij blijven. Maar de hond van die kameraad is een teefje, dus wie weet wat zo'n knook zou kunnen opleveren. 

's Anderendaags gingen we enthousiast op weg - allez, ik toch. Achter in die auto zitten is immers een feest. Je ziet nog eens wat onderweg, en als je je verveelt kun je lekker op die veiligheidsgordels knabbelen. En het vooruitzicht op de ontmoeting met een teefje trok me toch wel aan. Maar toen we daar aankwamen - weet je wat ik zag? Dit:

 

Woeha! Ik lachte me te pletter. Een hond met een kerstmuts! Maar daarna kreeg ik medelijden. Die blik! Die treurige ogen! Was het uit haar onvermogen om dat pakje open te maken? Was het uit onmacht om die muts af te zetten? Ik was er niet goed van. Ook al omdat ze niks ondernam en ik niks ondernemen mocht. Van haar begreep ik het wel, al viel het hard. Van m'n baas begreep ik het niet, want zo'n teefje met een kerstmuts heeft wel iets.

  De rit terug naar huis duurde te lang. Ik kon niet snel genoeg in mijn mand naast de kerstboom liggen en de ogen sluiten. De hele nacht droomde ik van die treurnis in haar mooie ogen. Het  leven is hard. 

Loeka.

 

  

terug naar de Neerpeltpagina