Uw dagelijkse informatiebron met nieuws, advertenties en berichten uit Neerpelt of over Neerpeltenaren

  

    Cursus Chinees

We weten niet of er met het Muziekfestival ook Chinese   muzikanten naar hier zullen komen, maar wie er enkele in huis wil halen kan misschien alvast een cursus Chinees volgen. Dat kan vanaf nu gratis op het internet, bij Teleac. Cursus Chinees


Uniek: een opmerkelijk document!

Spelende kinderen vonden maandagochtend aan de voet van het standbeeld van de Neerpelter Kwakvors een document dat klaarblijkelijk van de Kwakvors zelf afkomstig is. De avond tevoren hadden de Gezellen van Taxandria het beeldje nog omhangen met medailles. We geven u de toch wel schokkende tekst van dit document hierbij in exclusiviteit!

 

Kwakvorsklaaglied (is de titel) 

 

Ik ben de kwakvors zonder naam

niet dat ik mij daar echt voor schaam

maar 't gaat wel eens vervelen

 

Soms komen mensen hier voorbij

en kinderen bekijken mij

ze willen met me spelen

 

Ze vragen me: hoe heet je, man

ik kijk hen dan heel triestig aan

en verkies maar te zwijgen

 

Maar binnen in mij klopt mijn hart

en voel ik steeds opnieuw die smart

naamloos te moeten blijven

 

Ik denk nog vaak aan Lowie Puts

hij is nu dood, de arme duts

dat waren nog eens tijden

 

Medaille hier, medaille daar

een varkensblaas, een plofsigaar

en al die mooie meiden

 

Het  is nu allemaal serieus

geen varkensblaas, geen enk'le reus

een stoet door donk're straten

 

De Kwakvors-eeuw die is voorbij

als souvenir hebben ze mij

dit standbeeldje gelaten

 

Ik vraag het echt niet voor de poen

maar willen jullie eens iets doen

om mij een naam te geven?

 

Jef, Piet of Bèrke - geen probleem

ik wil een naam, en wel meteen

alleen dan blijf ik leven

 

Gezellen van Taxandria

het wenen komt me al te na

blijf mijn traditie eeuwig trouw

en schud een naam uit jullie mouw

geef mij waardering en een lint

en af en toe een frisse pint

geef mij een jaske voor de kou

('s zomers een met korte mouw)

geef me een hoed, een muts of pet 

(bij hitte kan die afgezet)

bewijs me eer, maak me weer gaaf,

dan roepen we samen weer: alaaf!!

 

Volgens door ons geraadpleegde deskundigen hebben we hier te maken met een gefrustreerde kikker, die absoluut méér in het dorpsleven geïntegreerd wil worden. Aan de Gezellen van Taxandria om die taak naar behoren te vervullen!

Overigens zou het niet misstaan langs de Koning Albertlaan, zo'n kwakvors-mét-naam in een echt kostuumke. Zeg nu zelf. 


 

"We meugen er zien!"     

Op 24 februari om 14 uur houden de Notenteuten naar jaarlijkse traditie hun carnavalsfeestje in het BinnenHOF. Johny Spooren stuurde ons de tekst van zijn carnavalslied dat door hen wordt gezongen. U kan meedoen en nu al stiekem thuis repeteren! De muziek vindt u hier, hieronder staat de tekst, EN NOUW ALLEMOAL SAME:

 
refrein
We meugen er zien, 
Ge moet och toch nie miër genéren moat, 
We meugen er zien, 
Want we fisten in de sjiekste stroat. 
We meugen er zien, 
Of we nou errem zien of riek, 
We meugen er zien, 
Mè carnaval zien we toch allemoal geliek. 


1. 

Mè carnaval daan moet ich dikwels no de zolder goan, 
Want in nen hoek doa hem ich ergens nog ’n duske stoan. 
Mè kiel en heem, en pruuk ereen, ’n hütje van papier, 
Och vin ich nog e mombakkes, van menne urste kiër, 
Laachend zie ich m’n eigen in de spiegel stoan, 
En dan zing ich hiel spontoan:


2.

In de kantien van’t BinnenHOF, doa maken we veul kaboal, 
Doa oefene we ut ganse joar, dè is dus hiël normoal. 
We haawen van ‘n frisse peent, mè miër nog van’t vertier, 
Oas oefenkoat is, nie vur niks, bekend um zè plezier. 
Laachend zien w’os eigen in de spiegel stoan, 
En dan zingen we hiël spontoan... 


                                      Origineel: Cees van de Ven / Frans Mestrini
                                    Aanpassing naar marsversie + teksten: Johny Spooren 
                                                                          Carnaval Notenteuten 2005


 

Figuur van de maand

 

 

De figuur van de maand is ongetwijfeld Caroline Coolen, de van oorsprong Neerpeltse beeldhouwster die niet alleen Porcocrates neerzette maar ook Choufleur. Bij de inhuldiging van Choufleur op het Herent was ze aanwezig. Zelden hebben we iemand zo charmant verlegen zien zijn. "Zo'n belangstelling ben ik niet gewoon", zei ze na afloop, blij dat het allemaal achter de rug was. Caroline, je bent een straffe madame!


 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Verhalen uit Neerpelt

 

De KANAALSTRAAT (6) : het fundament

 

  
  In dit ’lied van toen’ over de Kanaalstraat komen er naast vrolijke, heel wat ernstige en droevige deuntjes voor. ’s Winters, wanneer er plagen van besmettelijke kinderziekten woedden, waren er dikwijls dagen en weken van veel verdriet. Dan gingen we om half acht ‘s morgens naar de engelenmis in de kerk voor de begrafenis van soms meer dan één overleden kindje.
  In die tijd waren er nog geen inentingen behalve de pokinenting. Scapulier en gewijde medailles moesten ons tegen ziekten beschermen. Als we toch ziek werden kregen we in bed een koortsmeter onder de oksel en moeder legde een kruikje warm water of een warm strijkijzer aan onze voeten. We moesten hete lindethee drinken en vliersiroop tegen de hoest en bij keelpijn blies vader door een rieten strootje fijn zwart poeder met een scherpe muntsmaak diep in ons keelgat. Als er kroep of roodvonk of kinkhoest heerste kwamen er quarantainemaatregelen. We mochten dan niet meer gaan spelen met de vriendjes uit de buurt en als de epidemie te erg was werden de scholen gesloten.
  Er was geen ziekenhuis en geen kraamkliniek in onze Kempen. Geboren worden en sterven deed je thuis. Het was een treurige belevenis als de pastoor of de kapelaan in witte superplie voor een berechting door de straat kwam. Voorop de misdienaar met brandende koperen ziekenlantaarn en grote bel, die regelmatig met korte tussenpozen een of twee slagen luidde… en voor wie zou het zijn...?
  Ons jonge bestaan verliep als een schouwtoneel van drie in elkaar passende luiken. Het eerste speelde thuis in de Kanaalstraat, een ander in de school en het derde in en rond de kerk. Uit elk van die bedrijven kreeg je een merkteken mee voor gans het leven.

 

Het derde was zeker niet het minst fundamentele. Dat begon al op je derde levensdag. De wijsvrouw of een bevriende buurvrouw droeg de boreling vergezeld van peter en meter naar de kerk ten doop. De weg terug duurde lang en na de eerste pinten in de cafés rond de toren volgden er nog. De stoet stapte naar de toog en legde de pasgedoopte op het biljart… en soms was het gezelschap al twee cafés verder… zonder de kleine! 
  En dan thuis: wijwater, kruisteken en weesgegroetjes en moeder die met het mes het verse brood zegende vóór ze de eerste boterham sneed.
  Vanaf de kleuterklas mocht je mee in de sacramentsprocessie. Soeur Jeanne-Elise, de kleuterleidster, maakte haar keuze: als je lang krulhaar had werd je als sint-janneke gekleed in wolbehaarde schapenhuid en stapte je in de processie met een lange staf en wimpel.Om jezuke te zijn moest je donker sluikhaar hebben en kreeg je een kleine wereldbol in je pollen. Apostel worden kon ook. Een stoet van twaalf aposteltjes in rode misdienaarstenue. Elke apostel droeg zijn kenteken: Petrus had de grote sleutels van de hemelpoort vast en Andreas liep er wat onhandig bij met zijn schuine sint-andrieskruis.
  Op zon- en feestdagen was er altijd veel volk in de hoogmis. Achteraan in de kerk liep er dan een merkwaardig figuur mooi in livrei met steek en staf tussen de kerkgangers: de suisse die voor orde en rust moest zorgen.
  Tja… die tijd van toen! Verdwenen is de suisse en weg is de processie… en waar zijn toch al die vrome kerkgangers gebleven??

                                                                            Lvpk
(wordt vervolgd)

 

Vraag aan de lezer: wie was de laatste Neerpeltse suisse? Mail het aan Poermenneke!

 

De vorige afleveringen van De Kanaalstraat:

1   2   3   4   5


 

Eeuwenoude "goedendags"?

 

Wat waren dat voor dingen waarvan er er een foto op de site stond? Waren het buitenaardse aliens die bezit wilden nemen van het carnavalspodium voor het gemeentehuis? Waren het eeuwenoude goedendags die uit het cachot  waren gehaald? Was het een nog niet gepubliceerde foto van de nieuwe Friese ruiters van onze lokale  politie? Schouwborstels van een schoorsteenveger? Ach nee - het waren gewoon twee lichtelementen uit de kerstversiering die al weken aan het gemeentehuis hingen en pas naar beneden waren gehaald... en vermits wij net op dat ogenblik daar voorbij kwamen...


 

Poermenneke's intelligente spelletjes

 

spelletje 1

spelletje 2

spelletje 3 (NIEUW!!!)

 


 

 

 

terug naar de Neerpeltpagina