De
Sint-Martinuskerk staat al geruime tijd grotendeels in de steigers. Maar stilaan komt er opnieuw meer van het eeuwenoude gebouw tevoorschijn. De stellingen rond de kerk worden geleidelijk afgebouwd, wat erop wijst dat de restauratiewerken hun eindfase naderen.
De restauratie van de buitenkant ging begin 2025 van start, nadat eerder al het interieur onder handen was genomen. Tijdens de dakwerken kwamen echter ernstige stabiliteitsproblemen aan het licht. Bakgoten en natuurstenen werden naar buiten gedrukt en ook de draagconstructie bleek op verschillende plaatsen verstevigd te moeten worden. Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Ben Weyts maakte daarom eind vorig jaar 150.000 euro extra vrij voor de noodzakelijke ingrepen.
In maart van dit jaar was de torenspits al uit de steigers gehaald en stond ook de gerestaureerde kerkhaan opnieuw op zijn vertrouwde plaats. Nu worden de stellingen rond de rest van het kerkgebouw eveneens geleidelijk afgebouwd.
De Sint-Martinuskerk behoort tot de oudste gebouwen van de regio. De vroegromaanse toren dateert uit de 10de of 11de eeuw, terwijl het huidige kerkgebouw grotendeels uit de 15de eeuw stamt.
Volgens de oorspronkelijke planning zouden de restauratiewerken tegen eind 2026 afgerond zijn. Of die timing ook effectief gehaald wordt, is nog niet bevestigd. Maar nu de stellingen steeds lager worden, lijkt het einde van de langdurige restauratie stilaan in zicht.