Ondanks onze late aankomst konden we op het middenplein, helemaal vooraan nog een plaatsje bemachtigen in een volledig uitverkochte AFAS. Wat een opener met ‘Six Shot Morming’ uit het laatste album gevolgd door ‘Here’s The Thing’. Ik dacht dat dit een eerder rustig nummer was, maar de zaal ging al helemaal voor een eerste keer uit de bol.
Zanger Grian Chatten maakte gretig en veelvuldig gebruik van de catwalk om dichter bij de fans te komen. Die werden een tweede keer wild bij ‘Boys in The Better Land’. Er kwam nog veel goeds op ons af met vele songs uit het laatste album ‘Dopamine Chamber’.
Tijdens ‘Big Shot’ werd het concert even onderbroken omdat iemand onwel was geworden in het feestgedruis; de band wachtte geduldig tot de hulpdiensten hun werk gedaan hadden.
Het geeft ook weer hoe ernstig deze mannen bezig zijn met hun job. Ik heb de leden van de band trouwens weinig zien lachen tijdens het concert: gewoon volle concentratie op de hun instrumenten en de muziek!
Ook goede versies gehoord van ‘In a Modern World’ , ‘Bug’ en ‘Starburster’ uit het vorige album ‘Romance’. Wij stonden dus tussen de jonge fanatieke fans en ik ben altijd verrast hoe goed zij de soms lange teksten kennen.
Voor mijn lievelingsnummer ‘I Love You’ heb je meer dan een A4 blad nodig. Prachtige song!
Na anderhalf uur werd er geëindigd met het prachtige ‘Where is Gone’. Op de plaat zingt Rosalia mee, maar het bleef ook zonder haar even mooi.
Fontaines D.C. is groter geworden maar ze boeten niets in aan kwaliteit, intensiteit en originaliteit.
Ik zie op het programma van Rock Werchter dat al 3 hoofdacts gekend zijn. Zet daar maar vlug deze band bij want zij zijn klaar voor het grotere werk.