Ik probeer het te negeren, maar je kan er niet omheen. Nu de chrysanten uit de winkels zijn weggesleept naar hun laatste rustplaatsen en de Halloween-lijken terug in de kast vliegen, is de weg vrij voor Kerstmis. Die marketingtrein is vertrokken en komt nu heel snel op kruissnelheid. En oh ja, hij komt, hij komt daar ook nog ergens tussendoor gefietst: Sinterklaas.
Ik zag hem zaterdag al in Hasselt aankomen. Beetje vroeg, lijkt me, maar misschien kreeg hij natte voeten in Spanje en is hij daarom goed op tijd naar het noorden afgezakt. Hij was in ieder geval erg welkom, want hij werd opgewacht door een meute mini-Klaasjes en dito Pieten, die werden opgehitst door een stevige dreun uit de luidsprekers. “Chu chu wa”, “dat kan harder” en van die toestanden. Wat is er mis met de goeie ouwe sinterklaasliedjes en gewoon zingen in plaats van schreeuwen? Gelukkig is er nog het huis van de Sint, waar de verbeelding aan de macht is en de fantasie geprikkeld wordt. Hier zie je kleine en grote oogjes fonkelen.
In Mechelen zag ik dan weer de aankomst van de kerstversiering met iets minder theater. De manitous (= heftruckjes) reden er af en aan in de winkelstraat en boven onze hoofden rezen lampions, ballen, kaarsen en vooral lampjes. Overal lichtjes… Kerstmis kan je tegenwoordig op de maan gaan vieren, van waar je de aarde ziet oplichten als een grote kerstbal met al zijn guirlandes en verlichte geesten.
Ook de supermarkten zijn er weer klaar voor. Het snoepgoed van de Sint staat er zusterlijk naast de hebbedingetjes van de Kerstman. De schappen met aperitiefhapjes liggen al goed vol en de voorraad wijnen is aangevuld. Ook de speciale ingrediënten zijn terug van weg geweest. Het hele jaar door kunnen we zonder, maar nu zorgt men er wel voor dat we ze nodig (gaan) hebben. Binnenkort verschijnt het magazine van de supermarkt met bijzondere feestrecepten waarbij deze rare lekkernijen niet kunnen ontbreken.
Als je dat zo allemaal ziet passeren, dan mogen we toch van geluk spreken dat besparen iets voor regeringen is, niet voor consumenten. Wij moeten het geld laten rollen, dat wordt duidelijk van ons verwacht. Langs alle kanten wordt er aas uitgestrooid in de hoop dat we zouden toehappen. Consumeren en zeker niet minderen, ook al morrelt de overheid aan onze budgetten onder het mom van bezuinigingen.
Het duurt nog 2,5 week en dan pas begint de advent, maar het is ondertussen al lang Kerstmis. En hij komt, hij komt ook nog even langs, die goede lieve Sint. En daarna komt hij nog eens, die andere hij, de kloon van de Sint, genaamd Kerstman.
Dus hij komt, hij komt. Twee keer en wij ook. Wij komen ook twee keer (of meer) in de winkel.
Jan Verheyen