De ontbinding van de
Intergemeentelijke Samenwerking (IGS) Bosland zorgde maandagavond voor een opvallend eensgezinde stemming op de gemeenteraad, maar tegelijk ook voor een
stevig inhoudelijk debat. Alle fracties keurden de ontbinding goed, al grepen de oppositiepartijen het moment aan om opnieuw scherp uit te halen naar de beslissing uit 2023 om uit Bosland te stappen.
Volgens het stadsbestuur is de ontbinding een logische stap. Door de erkenning van Nationaal Park Bosland en de oprichting van een nieuwe vzw-structuur zijn de oorspronkelijke taken van de IGS weggevallen. De samenwerking werd daardoor een “lege doos”, waardoor ontbinding en vereffening onvermijdelijk zijn.
Voor Peer betekent dat een financiële afrekening van in totaal ongeveer 41.000 euro, terwijl merknaam en archief elders worden ondergebracht.
“Laatste banden definitief doorgeknipt”
Voor Kathleen Soors (PeerdeKracht) is het dossier echter veel meer dan een administratieve afhandeling. Zij noemde het een symbolisch zwaar moment: “Vandaag worden de laatste officiële banden tussen Bosland en de stad Peer doorgeknipt.” Ze herinnerde eraan dat de oppositie in 2023 al waarschuwde dat een uitstap uit Bosland ook via het IGS geen duurzame link zou behouden. Die vrees is volgens haar nu werkelijkheid geworden.
Soors betreurt vooral dat er weinig perspectief wordt geboden voor toekomstige kansen. Volgens haar blijven de beloofde opportuniteiten voor Peer in de rand van Bosland uit, wat nadelig kan zijn voor ondernemers en de lokale economie. Toch stemde haar fractie in met de ontbinding, omdat het om een logisch gevolg gaat van eerdere beslissingen
“Historische vergissing met gemiste kansen”
Ook Fran Gysen (N-VA) spaarde haar kritiek niet. Zij sprak expliciet van een “historische vergissing” en stelde dat Peer zichzelf buitenspel heeft gezet op een moment dat Bosland net uitgroeit tot een sterk natuur- en toeristisch project. Zij wees erop dat andere gemeenten binnen het Nationaal Park jaarlijks aanzienlijke middelen ontvangen – tot meer dan 600.000 euro – en zich ontwikkelen als draaischijven voor natuurbeleving en streekontwikkeling.
Volgens Gysen zijn de argumenten die destijds gebruikt werden om uit Bosland te stappen intussen achterhaald. Zo stelde zij dat de erkenning als Nationaal Park geen bijkomende beperkingen heeft opgelegd op vlak van vergunningen of ruimtelijke ordening. “Bosland floreert, maar zonder Peer,” klonk het scherp. Zij riep het stadsbestuur dan ook op om opnieuw aansluiting te zoeken: “De deur staat nog open, het zou kortzichtig zijn om die kans te laten liggen.”
“Jammer dat we op deze manier geld krijgen”
Ellen Reumers sloot zich daarbij aan en benadrukte de tegenstrijdigheid in het dossier. Enerzijds ontvangt de stad middelen uit de vereffening, maar anderzijds gebeurt dat volgens haar in een context die vermeden had kunnen worden. “Het is altijd fijn als een stad geld binnenkrijgt, maar jammer dat het op deze manier moet gebeuren,” stelde ze. Ook zij sprak haar hoop uit dat er in de toekomst opnieuw toenadering mogelijk is.
Vraag naar politieke verantwoordelijkheid
Wesley Kolen ging nog een stap verder en stelde opnieuw de vraag naar de politieke verantwoordelijkheid voor de beslissing in 2023. Volgens hem is het tot op vandaag onduidelijk wie exact de knoop heeft doorgehakt om uit de Bosland-samenwerking te stappen. “Er is nooit een formeel besluit geweest van de gemeenteraad of het college,” stelde hij. “Drie jaar later weten we nog altijd niet wie die beslissing genomen heeft.” Hij drong erop aan om daar alsnog duidelijkheid over te geven.
De burgemeester ging daar slechts beperkt op in en stelde dat beslissingen binnen de meerderheid besproken en gedragen worden, zonder verder in detail te treden.
Onbegrip bij inwoners
Tot slot bracht Louis Linsen ook het gevoel op straat onder de aandacht. Hij gaf aan dat hij regelmatig wordt aangesproken door inwoners die zich vragen stellen bij het verdwijnen van Peer uit Bosland. Vooral voor deelgemeenten zoals Grote-Brogel, Kleine-Brogel en Wijchmaal ziet hij gemiste kansen op vlak van promotie en toeristische ontwikkeling. “Veel mensen begrijpen nog altijd niet waarom die keuze gemaakt is,” klonk het.
Unanieme goedkeuring, verdeeld gevoel
Ondanks de scherpe tussenkomsten stemden alle fracties uiteindelijk voor de ontbinding van de IGS Bosland. De beslissing zelf werd door iedereen als logisch beschouwd, maar het debat maakte duidelijk dat het dossier Bosland nog lang nazindert in de Peltse politiek.
Marc Faes