Al voor het zesde jaar op rij zet Dare to Care Pelt in februari een hartverwarmende actie op poten. Het principe is even eenvoudig als krachtig: Peltse gezinnen die het moeilijk hebben, een duwtje in de rug geven met vers fruit. Geen geldinzameling, geen ingewikkelde constructies — gewoon appels, peren, bananen en mandarijnen die rechtstreeks terechtkomen bij wie ze kan gebruiken. We spraken met initiatiefneemsters Janne Gutschoven en Eva Bussels, twee vriendinnen “zo lang als we ons kunnen herinneren”. Hun ouders zijn bevriend, en het zijn ook zij die mee de schouders onder het project zetten. Wat begon als een lokaal idee tijdens de coronaperiode, groeide uit tot een vaste waarde in februari.
Van hashtag naar hartverwarmend initiatief
Het zaadje werd geplant vanuit een oproep van de Jongeren voor een Verenigde Wereld om lokaal iets te betekenen voor wie het nodig heeft. Onder de noemer ‘dare to care’ werden kleine, laagdrempelige acties aangemoedigd.
“We wilden iets concreets doen,” vertellen Janne en Eva. “En liefst iets wat meteen zichtbaar is. Je geeft fruit, en dat fruit wordt meteen doorgegeven. De lijn is superkort.”
Via Jan Leroy kwamen ze terecht bij Sint-Vincentius. Rond kerst bleek er al een overvloed aan giften te zijn — vooral snoep, frisdrank en lekkernijen. Maar in februari? Dan is het stil. En net dan kunnen mensen die extra vitaminen gebruiken.
“Februari is zo’n donkere maand. Mensen zijn vaker ziek. En fruit is best duur. Niet voor elk gezin evident.”
Waarom geen geld?
Heel bewust werd gekozen om géén geld in te zamelen.
“Met geld komen vragen: waar gaat het naartoe? Wat gebeurt ermee? Fruit is duidelijk. Je ziet wat je geeft. En iemand anders eet die appel. Punt.”
Bovendien blijft de drempel laag. Ook wie zelf niet breed zit, kan twee appels of een tros druiven schenken. En dat maakt het verschil.
Hoe werkt het concreet?
De actie loopt telkens in februari. Eind januari wordt ze gelanceerd, en elke dinsdag kunnen schenkers hun fruit binnenbrengen bij het depotadres van de initiatiefnemers. Is daar niemand thuis, dan staat er een doos klaar om het in te deponeren. Die staat naast het kunstwerk dat de buren samen met twee Busselskleinkinderen gemaakt hebben (zie foto onder).
Het fruit wordt gesorteerd in bakken en verdeeld per persoon — gemiddeld vijf à zes stuks per gezinslid, afhankelijk van het aanbod. Op woensdag wordt alles opgehaald, en op donderdag kunnen gezinnen hun boodschappen komen halen.
Een extra warme toets? Vrijwilligers naaien stoffen zakjes met een hartje erop. “Februari is ook de maand van de liefde,” glimlachen Janne en Eva. “We willen dat mensen voelen dat dit met liefde geschonken is.”
Achter de schermen
Een kernteam van zes mensen — aangevuld met ondersteuning voor sociale media — zorgt voor de organisatie. Daarnaast zijn er een achttal naaisters en de ouders van Janne en Eva. Een mooie mix van generaties.
Opvallend: de initiatiefneemsters hielden zichzelf jarenlang bewust op de achtergrond.
“Het draait niet om ons. Het draait om de mensen die geven en de mensen die ontvangen. Wij zorgen gewoon voor de omkadering.”
Nog één week
De actie loopt nog tot eind februari. Daarna valt het doek — al krijgen de initiatiefnemers elk jaar opnieuw de vraag waarom ze dit niet het hele jaar door doen.
“Dat is gewoon niet haalbaar. Het vergt veel organisatie. En vers fruit moet snel verdeeld worden.”
Maar wie nog wil meedoen, kan dat dus nog één week doen. Twee appels, een tros druiven of een zak mandarijnen: klein gebaar, groot verschil.
En zoals Janne Gutschoven en Eva Bussels het zelf zeggen:
“Het is gewoon fijn om te zien hoeveel warmte er in Pelt zit.”
Via de QR-code op de affiche hier onder of via deze link kan u laten weten dat u wat fruit wil doneren. De vereniging laat weten waar u dat kan afleveren.
Marc Faes