Terwijl in Overpelt (Sint Oda) de laatste hand wordt gelegd aan wagens, kostuums en schmink, heerst op het Marktplein in Neerpelt een heel andere sfeer.
De
Gezellen van Taxandria zijn daar volop bezig met het afbreken van de tent die tijdens de Lichtstoet dienstdeed als warme ontmoetingsplek voor carnavalisten. De carnavalsmuziek maakt plaats voor het gerinkel van metalen buizen en het geritsel van zeilen die netjes worden opgevouwen.
Het toont nog maar eens dat carnaval veel meer is dan een paar uur feestgedruis. Achter elke stoet, elk podium en elke pint schuilt een leger vrijwilligers dat opbouwt, afbreekt, plant, overlegt en doorzet – weer of geen weer.
Terwijl in Overpelt de spanning stijgt en de confetti bijna klaar ligt om de lucht in te gaan (figuurlijk dan toch), sluiten de Gezellen in Neerpelt stilaan hun hoofdstuk af. Carnaval verbindt, maar vraagt ook inzet. En net dat maakt het misschien zo sterk: samen vieren, maar ook samen werken.