Wie vanavond even de moeite nam om naar boven te kijken, kreeg een bijzonder schouwspel voorgeschoteld. Vanuit verschillende plaatsen kregen we foto's toegestuurd van opvallende wolkenformaties. Sonja Sleurs, Jorne Veraa en Clara Cuyvers legden elk een ander stukje van die bijzondere hemel vast.
Sonja Sleurs (foto boven) fotografeerde een indrukwekkend veld van kleine, regelmatig gerangschikte wolkjes. Het gaat waarschijnlijk om altocumulus, middelhoge bewolking die in de volksmond ook wel 'schapenwolkjes' wordt genoemd. Door luchtstromingen kunnen de wolkjes zich in lange banen en golven rangschikken.
De laagstaande avondzon maakte het plaatje nog indrukwekkender en bracht de structuur van het wolkendek bijzonder mooi naar voren. Maar er was vanavond nog iets merkwaardigers te zien.
Jorne Veraa (foto onder links) merkte een opvallende, bijna cirkelvormige boog in het wolkendek op. Ook Clara Cuyvers (foto onder rechts) zag hetzelfde verschijnsel boven 't Herent en kon het van dichterbij in beeld brengen.
De opvallende wolkenboog lijkt het restant van een condensspoor van een vliegtuig dat op grote hoogte sterk is vervormd en uitgewaaierd. Condenssporen bestaan uit kleine ijskristallen en kunnen, wanneer de lucht op die hoogte voldoende vochtig is, lange tijd blijven hangen.
Windschering – verschillen in windsnelheid en windrichting op verschillende hoogtes – kan zo'n oorspronkelijk veel smaller spoor vervolgens uitrekken, verplaatsen en vervormen. Zo kunnen soms bijzonder grillige vormen ontstaan.
Dat Jorne en Clara dezelfde structuur vanuit verschillende plaatsen konden fotograferen, hoeft niet te verbazen. Wat vanaf de grond een relatief beperkte wolkenboog lijkt, kan zich op vele kilometers hoogte over een zeer groot gebied uitstrekken.
Geen buitenaards verschijnsel dus, voor zover we kunnen beoordelen, maar moeder natuur – met wellicht wat hulp van een vliegtuig – die vanavond voor een fraaie voorstelling zorgde.