Tijdens een wandeling in het Hageven merkte
Guido Swusten, vlak bij een bank aan de Nederlandse grens en half verscholen onder een lage den, op een bijzonder voorwerp:
een houten hartje met de naam ‘Astrid’.
"Onwillekeurig begin je je dan af te vragen welk verhaal erachter schuilgaat. Is het een geheime liefdesverklaring? Een herinnering aan een onvergetelijk moment? Misschien wel de plek waar iemand de moed vond om een huwelijksaanzoek te doen? Of is het een klein eerbetoon aan iemand die een speciaal plekje in iemands hart heeft veroverd? Misschien zelfs aan een trouwe viervoeter?"
Vragen genoeg, maar wie zal het ooit weten? Alleen degene die het hartje achterliet, kent de ware betekenis. En misschien hoeft niemand anders die te kennen. Sommige verhalen zijn nu eenmaal te mooi om helemaal verteld te worden.
Misschien is dat wel de charme van dit houten hartje in het Hageven: Astrid kent het verhaal. Wij kunnen er alleen maar naar raden.