In het Casino van Beringen opent nu zondag de expo Koppen. Terwijl de portretkunst als iets klassieks beschouwd wordt, is het toch een thema dat veel kunstenaars blijft boeien. Niet zozeer de realistische (zelf)portretten fascineren de artiesten, maar vaak ‘koppen’ van mensen die de maatschappij of de maatschappelijke visie van de kunstenaar weergeven. Zo heb je de aquarellen van Tejo Van den Broeck uit Beringen. Met de talloze zelfportretten die hij maakt, werpt hij een blik op de wereld, op zijn wereld. Zijn perfectionistische klassieke aquareltechniek maakt dat hij wijd en zijd bekend is. Compleet tegenovergesteld werkt Bea Vangertruyden. Haar portretten worden spontaan geschilderd, ook aquarel, maar dan nat in nat, ontstaan vanuit een intens gevoel, subtiel, rakend. De bijna bevroren beelden met scherpe contrasten en de grafische schilderstijl die Linda Blokken beheerst weerspiegelt rust en sereniteit.
De portretten van Guido Massoels zijn figuratief en abstract, met een opbouw van verschillende transparante lagen en vlakken en een samensmelting van het gezicht van verschillende personen. Freddy Kaerts uit Beverlo vormt met zijn surrealistische tekenstijl gezichten van verschillende personen tot één geheel.
Marijke Henkens werkte met de bewoners van woonzorgcentra samen om een ode te brengen aan de schoonheid van het vergankelijke onder de naam Sakura. De doorleefde gezichten van de bewoners werden met haar medium van zelf geschept papier vereeuwigd.
Honderden tekeningen, snelschetsen, haast krabbels, soms ingekleurd, soms gewoon op een bierkaartje, soms met pen, soms met potlood of een ander medium, maakte Paul Frison van zichzelf. Christine Morren ontwikkelde haar eigen vrij naïeve beeldtaal . De figuren met extravagante proporties typeren haar werk.
Krystyna Jedynak plaatst abstractie en figuratie naast elkaar. In haar gemengde technieken spelen onvoorspelbare imperfecties en toevalligheden een belangrijke rol.
Toevoegen, weghalen, overschilderen, krassen, verbergen of juist zichtbaar maken geven haar werk een eigenheid.
In de sculpturen van Eddie Symkens gaat het niet om de perfecte anatomie, de ideale mens die kracht en overwinning symboliseert. Het gaat over de getekende mens die toch vitaal en krachtig genoeg is om zijn lot te overstijgen en te leven zoals hij dat wil. Daartegenover staan de ‘Soulsculptures’ van Frank Vanhooren. Ze weerspiegelen een confrontatie tussen mensheid en de harde wereld waarin wij leven. De figuren geven een expressie af waarin berusting en gevoel centraal staan. Hij haalt zijn inspiratie uit meditatie en oosterse filosofie, waarbij het bewustzijn van het innerlijke en emotie zeer belangrijk zijn. Hoe verhouden mensen zich tot elkaar, wat vertelt hun lichaamstaal, dat zijn de inspiratiebronnen voor de werken in klei en porselein van Marleen Verheyen.
De zachtheid en gevoeligheid die Marijke Pans zichtbaar maakt in haar werk komen voort uit materialen waarmee ze zich omringt. Materialen van vroeger en nu, die ze onderzoekt en waarmee ze experimenteert, die ze samenbrengt en zorgen voor een extra omkadering.
Elk hoofd is zo uniek, interessant, boeiend en uitdagend volgens Carine Laeveren. Ze tracht niet alleen het uiterlijke, maar ook het innerlijke van de persoon weer te geven. Zo ontstonden de ‘geflockte’ koppen.
De reeks ‘Zij laat haar Gezicht zien’ van Ivah Van Limbergen is ontstaan dankzij twee ‘verongelukte’ beelden. Uit de scherven raapte Ivah de gezichten op en zocht een manier om ze te bewaren. Ze kregen een nieuwe bestemming. Opgeborgen in kleine glazen containers werden ze gekoesterde souvenirs met een verhaal.
Tin Van den Eynde gebruikt haar eigen lichaam en theaterschmink. Ze laat jongvolwassenen een zelfportret schilderen. Deze portretten brengt ze aan op haar eigen gezicht en daar maakt ze dan een foto of video van. Op die manier ontstaat er een veelgelaagde mix van identiteiten en betekenissen, maar ook van verschillende media.
Kortom: wat bezielt een kunstenaar om portretten te maken. Elke kunstenaar heeft zijn eigen verhaal en zijn eigen medium. De expo opent zondag om 14 u en is daarna nog te zien tot 16 oktober tijdens de reguliere openingsuren van het Casino Beringen.