In de Vallei van de Zwarte Beek hebben verschillende vrijwilligers van Natuurpunt Beringen deelgenomen aan de jaarlijkse telling van de eitjes van het zeldzame vlindertje, het Gentiaanblauwtje. Waarom dit vlindertje zo zeldzaam is, wordt duidelijk als je de complexe levenscyclus ervan even bekijkt : het vrouwtje zet haar eitjes maar af op één bepaald plantje, het Klokjesgentiaan, dat op zich ook zeldzaam is. Nadat het rupsje uit het eitje is gekropen en enige weken binnen in de bloem verbleven heeft, laat het zich op de grond vallen. Daar wordt het, in gunstige omstandigheden, door een bepaalde mierensoort "geadopteerd" en naar het mierennest gebracht. Het wordt er door de mieren gevoed tot de volgende zomer. Zodra het een vlinder wordt, moet hij zo snel mogelijk het mierennest verlaten, want vanaf dan wordt hij door de mieren als een indringer beschouwd. Als hij niet vlug genoeg buiten is geraakt, dan vallen de mieren hem aan en overleeft hij het niet. De grootste populatie in Vlaanderen van het Gentiaanblauwtje komt voor in de Vallei van de Zwarte Beek in Koersel. De eitjes, slechts een speldenknop groot, worden er elk jaar geteld en de resultaten worden nauwlettend opgevolgd door de vlinderexperts van Natuurpunt Studie. De telling is een tijdrovende en een intensieve bezigheid op niet altijd de meest makkelijk begaanbare terreinen. Toch wil Natuurpunt Beringen de tellingen verder zetten omdat het resultaat heel belangrijk is voor het aansturen van het beheer van de biotoop. Want het wegvallen van één van de schakels in de cyclus kan fataal zijn voor de ganse populatie.