Bij de buurman van Gerard Coenen, Harrie, staat al een tijdje een oude, roestige kar te wachten op een opknapbeurt. Op het eerste gezicht weinig bijzonders, zo stelt Gerard. Zo’n kar waar je normaal gewoon aan voorbijloopt. Maar wie even blijft staan en van dichtbij kijkt, ontdekt plots iets helemaal anders. In het verweerde metaal, de roestplekken en de grillige vormen zie je – met een beetje fantasie – koppen verschijnen, landschappen, gezichten of zelfs mysterieuze wezens. Wat eerst oud ijzer leek, wordt bijna een kunstwerk. Net dat maakt deze kar zo boeiend: iedereen ziet er iets anders in.