Tijdens de
herdenking van de elf RAF-bemanningsleden aan de kapel van de Witteberg in Achel nam
schepen Guy Joosten zaterdag het slotwoord voor zijn rekening. In zijn toespraak stond hij niet alleen stil bij de gebeurtenissen uit de Tweede Wereldoorlog, maar legde hij ook de link met de vele conflicten die vandaag nog steeds wereldwijd woeden.
Joosten richtte zich tot de familieleden van de bemanningsleden die speciaal naar Achel waren afgereisd. Zo dankte hij specifiek Sandra Harris, nicht van piloot Bruce Meiklejohn. Diens zwaar getroffen toestel kon de piloot in de laatste ogenblikken wegsturen van het centrum van Achel en offerde zo zijn eigen leven op om burgers te beschermen. "Namens de stad Hamont-Achel danken wij uw families voor dat ongelooflijke offer", klonk het.
Volgens Joosten gaat de herdenking echter niet alleen over het verleden. "Vrede is geen vanzelfsprekend bezit. Het is een uiterst kwetsbaar geschenk dat elke dag opnieuw bescherming vraagt." Daarbij verwees hij naar de oorlog in Oekraïne, die inmiddels al meer dan vier jaar aansleept, maar ook naar het geweld in het Midden-Oosten, de humanitaire crisis in Soedan en conflicten elders in de wereld.
De schepen benadrukte dat de elf jonge RAF-militairen niet vochten omdat zij van geweld hielden, maar omdat zij opstonden tegen onrecht en tirannie. "Uit de twee wereldoorlogen leerden we dat oorlog alleen verliezers kent. Echte vrede groeit niet uit de loop van een geweer, maar uit wederzijds begrip en oprechte dialoog."
Een bijzondere plaats in zijn toespraak was weggelegd voor de aanwezige schoolkinderen. Zij waren met historische legervoertuigen naar de herdenking gebracht. "Voertuigen die ooit gebouwd werden voor de strijd, dienen vandaag om kinderen veilig naar een herdenking van vrede te vervoeren", merkte hij op. Aan de jeugd gaf hij een duidelijke boodschap mee: "Jullie zijn de stemmen van morgen. Draag de verhalen van deze helden met jullie mee."
Tot slot bedankte Joosten het lokale RAF Memorial-comité, de vrijwilligers van het Grevenbroekmuseum en alle medewerkers die de herdenking mogelijk maakten. Hij besloot met een oproep die als rode draad door zijn toespraak liep: "Laten we zelf elke dag opnieuw actieve bouwers van vrede zijn."