We lazen het gisteren al, Hans en Emile hadden hun eerste dag er op zitten. Na een deugddoende nachtrust in Oostende, trokken ze weer hun wandelschoenen aan om
verder te kustlijn af te wandelen. We laten hun weer hun wederervaringen vertellen:
"Klokslag 6 uur vertrokken we opnieuw in Oostende. We passeerden al snel het station, waar nog heel wat jongeren hun avondje Oostende afsloten en met de trein richting huis trokken. Onze gok: zij hadden waarschijnlijk nog geen oog dichtgedaan.
Bredene heeft geen dijk (denken we), dus navigeerden we met onze hoofdlampen door de duinen. Het was een echt doolhof: veel heuvels, veel los zand. Alweer een pittig begin van de dag. Op het naaktstrand was het verrassend rustig – nochtans waren wij er helemaal klaar voor. Daarna volgde een lange tocht over het strand, tot in De Haan. Tegen dan was het licht en konden de hoofdlampen uit.
Emile was intussen al uren aan het zagen voor koffie. 9 uur… niks open. Dus zonder koffie verder naar het volgende stadje.
In Wenduine was het eindelijk zover: koffie, in een bakkerij met een koffiezaakje. Zoals zo vaak tijdens onze tocht waren de mensen bijzonder nieuwsgierig en enthousiast over ons avontuur. We vertelden met trots wat we aan het doen zijn, en bijna de hele zaak deed een duit in het zakje voor onze goede doelen. Hier doen we het voor! En alsof het zo moest zijn, brak plots ook de zon door – voor het eerst deze tocht. Heerlijk!
We stapten verder richting Blankenberge en daarna Zeebrugge. In Zeebrugge hielden we halt in een bruin cafeetje voor een laatste stop. Opnieuw veel enthousiasme en steun van de lokale mensen.
Dan volgde Knokke-Heist, de mondaine badstad. Allemaal mooi en wel, tot het besef kwam dat de afstand tot de grenspaal – en vervolgens tot Sluis – nog bijzonder ver was. Geen stops meer dus, en al wandelend onze lunch opgegeten.
De Nederlandse grenspaal bleek verdomd moeilijk te vinden, want de meeste staan aan de andere kant van het water. Maar we gaven niet op. En ein-de-lijk was het zover.
“Hans, kijk eens daar!”
Plots stonden er een hoop grenspalen in Retranchement.
Zoals we onze moeders beloofd hadden, kwamen we – vlak voor het donker en met nog wat stevig doorwandelen – aan op onze bestemming in Sluis. Een gezellig dorp!
Morgen zetten we koers richting Gent."
Hans en Emile
Steunen kan via rekeningnummer Wie wil sponsoren, kan storten op: IBAN: BE05 7350 0455 8075
Naam: Fifty One Club De Dommel