Hans en Emile zijn aan hun voorlaatste stapdag toe, en dat voelde je vandaag in elk woord van hun verslag. Ze vertrokken deze ochtend in
Wijnegem, een plek waar velen naartoe trekken om te shoppen, maar voor het wandelduo was daar geen tijd voor. De pas ging er meteen stevig in.
Na het vertrek snel nog even langs de bakker voor ontbijt — zonder koffie. En dat bleek toch een gemis. Dus verlieten ze even het kanaal, op zoek naar cafeïne, en vonden die uiteindelijk in Viersel. Een goeie tas koffie later kon de tocht écht beginnen.
Het werd een dag langs het kanaal, met onderweg verschillende sluizen en — eindelijk — ook een voorzichtig zonnetje. Fietsers en joggers kruisten hun pad, wat voor extra leven zorgde langs het water.
In Herentals volgde nog een stopje. Even dachten Hans en Emile al in Neerpelt te zijn beland, toen de naam van het café hen toelachte: Den Thijs. Ook Emile mocht mee binnen. Snel eentje drinken, hun verhaal doen en weer verder — dat is altijd het plan. Maar ook hier bleek hoe begaan mensen zijn met hun tocht en hun doel: ze kwamen opnieuw goed gesponsord weer buiten.
Via de oude stadspoorten ging het verder richting Olen, waar hun B&B al op hen wachtte. Na 35 kilometer zat de dag erop. Tijd om de beentjes rust te gunnen, want morgen willen ze nog één keer knallen.
Morgenavond hopen Hans en Emile, vergezeld van vele mede-wandelaars, aan te komen in Pelt, aan de juniorcampus. De aankomst belooft een gezellige bijeenkomst te worden, met eten, drinken, jenevertjes, muziek én een woodcarver die live aan het werk gaat met zijn kettingzaag. Dan wordt ook het totaal ingezamelde bedrag bekendgemaakt.
“We hebben er goesting in!” besluiten Hans en Emile enthousiast.
En zoals het hoort, sluiten ze af met een mopje:
Er zaten twee apen in een bad.
Zegt de ene: “oeh oeh, aah aah”.
Zegt de andere: “doe er dan wat koud bij hé.”
Tot morgen — onderweg of aan de aankomst!
Hans en Emile