Tijdens Allerheiligen staan we stil bij onze overledenen. Op 1 november wordt het kerkhof overspoeld met een prachtige zee van bloemen. Hier en daar zie je nog de traditionele pluischrysanten met hun karakteristieke, dikke bloemkoppen, maar tegenwoordig sieren vooral de kleurrijke bolchrysanten en kant-en-klare bloemstukken de graven. Het anders zo sombere en ingetogen kerkhof verandert die dag in een warme, diverse kleurenpracht.
Er is de hele dag door veel beweging op de begraafplaats.
Veel mensen bezoeken doelgericht het graf van een overleden familielid, terwijl anderen er wandelen om in alle rust te genieten van de bloemenpracht. Toch schuilt er ook een schaduwzijde achter deze traditie. Een laatste rustplaats is tegenwoordig spijtig genoeg niet altijd meer voor eeuwig; tot groot verdriet moeten sommige graven na verloop van tijd verdwijnen. Wie echt op zoek is naar stilte, kan terecht op de rustige, afgelegen kerkhoven. Die staan op 1 november misschien minder in de schijnwerpers, maar worden doorheen het jaar trouw bezocht. Daar brengt een verdwaalde bloem hier en daar een subtiel streepje kleur in het mosgroene gras tussen de graven.
(Serge Houben) Meer foto's op onze Facebook.