De komst van
tien tijdelijke woonunits in de Kruisbeekstraat zorgde tijdens de gemeenteraad van Lommel voor een uitgebreide discussie. Raadslid
Ersin Kemaldar stelde vragen bij de locatiekeuze, de communicatie met de buurtbewoners en de garantie dat de woonunits na vijf jaar weer verdwijnen. Het stadsbestuur verdedigde de beslissing en benadrukte dat de tijdelijke huisvesting noodzakelijk is om de renovatie van sociale woningen vlotter te laten verlopen.
Woonmaatschappij WIL wil de komende jaren tientallen sociale woningen grondig renoveren en energiezuiniger maken. Het gaat om veertig woningen in het Seisjespad in Balendijk-West en zeventien woningen in de omgeving van de Hendrik van Veldekestraat en Felix Timmermansstraat in Heeserbergen.
Om te vermijden dat woningen langdurig leegstaan in afwachting van renovatiewerken, wil WIL tien tijdelijke woonunits plaatsen op een braakliggend terrein in de Kruisbeekstraat. Bewoners kunnen daar tijdens de werken verblijven, gemiddeld zo'n negen maanden.
Buurtbewoners te laat betrokken?
Volgens Ersin Kemaldar was er tijdens een informatieavond heel wat ongenoegen bij de buurtbewoners. Zij voelden zich voor een voldongen feit geplaatst en hadden graag eerder inspraak gekregen.
Kemaldar benadrukte dat hij noch de renovatie van sociale woningen, noch de noodzaak van tijdelijke huisvesting in twijfel trekt. Wel vond hij dat de stad zorgvuldiger had moeten communiceren. Hij wees ook op de bestaande verkeersdrukte in de Kruisbeekstraat, die volgens hem slechts één ontsluiting richting Balendijk heeft.
Schepen Joris Mertens legde uit dat verschillende locaties onderzocht werden door de stadsdiensten. Daarbij werd rekening gehouden met de bestemming van de gronden, het huidige gebruik en de afstand tot de te renoveren woningen. De Kruisbeekstraat kwam als meest geschikte locatie uit de bus.
Volgens Mertens is het belangrijk dat gezinnen tijdens de renovatie in hun vertrouwde omgeving kunnen blijven, onder meer vanwege de schoolgaande kinderen en hun sociale netwerk.
Waarom geen inspraak vooraf?
Schepen Katrien Cools verdedigde de werkwijze. Volgens haar moest het project voldoende snel vooruitgaan en zou een uitgebreide bevraging van verschillende buurten vooral tot bijkomende vertraging leiden.
Ze verwees daarbij naar het zogenaamde NIMBY-principe (Not In My Backyard): iedereen erkent de noodzaak van sociale huisvesting, maar niemand wil de gevolgen ervan in de eigen buurt ondervinden.
Kemaldar bleef erbij dat een vroegere communicatie veel frustratie had kunnen voorkomen. Hij stelde voor om bij dergelijke projecten al in een vroeg stadium de bewoners van enkele mogelijke locaties te informeren. Cools was het daar niet mee eens.
Zijn vijf jaar voldoende?
Ook de timing riep vragen op. Kemaldar rekende voor dat zes opeenvolgende renovatiefases van telkens negen maanden samen 54 maanden in beslag zouden nemen. Binnen een periode van vijf jaar blijft dan weinig ruimte over voor vertragingen.
Mertens nuanceerde die berekening. Van de veertig woningen in het Seisjespad zijn er al tien in aanbesteding en de bewoners daarvan zijn al elders ondergebracht. Daardoor moeten de tijdelijke woonunits nog voor 47 woningen worden ingezet.
Volgens de schepen moet dat binnen vijf jaar haalbaar zijn. Bovendien vervalt de tijdelijke vergunning na die periode en wordt ook in de huurovereenkomst vastgelegd dat verlenging niet mogelijk is. Er komt daarnaast een evaluatiemoment om de planning indien nodig bij te sturen.
Cools verwees naar de tijdelijke woonunits op het Zinktrekkersplein, die voor de opvang van Oekraïense vluchtelingen werden gebruikt. Die opvang is inmiddels beëindigd en WIL zal de leegstaande units verwijderen. Volgens haar toont dit aan dat de woonmaatschappij gemaakte afspraken nakomt. Ze herhaalde haar belofte aan de buurtbewoners dat de woonunits in de Kruisbeekstraat maximaal vijf jaar blijven staan.
Ook andere buurtproblemen kwamen boven
Tijdens de bespreking bracht raadslid Alosya Vandenberk nog andere bezorgdheden van buurtbewoners ter sprake. Zo zouden er problemen zijn met de riolering en staat de voormalige kerkparking bij hevige regen onder water. Ook meldingen over drugsdealen en een onveiligheidsgevoel in de omgeving kwamen aan bod.
Vandenberk vroeg zich af of de bestaande riolering de aansluiting van tien bijkomende woonunits wel aankan.
Cools bevestigde dat deze problemen ook tijdens de informatieavond waren aangekaart. Ze heeft de opmerkingen naar eigen zeggen aan de betrokken stadsdiensten doorgegeven, zodat ze verder onderzocht en aangepakt kunnen worden.
Het stadsbestuur blijft achter de gekozen locatie staan. De tien tijdelijke woonunits moeten ervoor zorgen dat sociale huurders tijdens de renovatie van hun woning een onderkomen vinden, zonder dat daardoor nog meer sociale woningen langdurig leegstaan.