(Vur ne kiêr in’t Pelter:)
Op ennen oaved kumt e knap juffrouwke bij de polies binne geloeëpe en ze rüpt in paniek, dä ze… verkracht is!
Lüstert, en as ’t git, vertelet vort… in ’t Pelter, natürlek!
En haddoch goe. Tot tekomede móndig. (De Fons)