In OC Cor Koersel organiseerde Fedactio Limburg en Platform B een iftar. Het was voor Ramazan Tarcan, voorzitter Fedactio Limburg, een moment om stil te staan bij de ramadan en de betekenis ervan: "Vanavond delen we een iftar. Voor moslims betekent dat het moment waarop het vasten wordt verbroken na een dag van onthouding. Maar een iftar is altijd meer geweest dan alleen een maaltijd. Het is een moment van ontmoeting.
Een moment van gastvrijheid.
Een moment waarop mensen die elkaar misschien nog niet kennen toch samen rond dezelfde tafel zitten.
De Ramadan wordt vaak van buitenaf gezien als een maand van niet eten en niet drinken tussen zonsopgang en zonsondergang.
En dat klopt natuurlijk.
Maar het uiterlijke vasten is eigenlijk slechts het begin.
De Ramadan nodigt ons uit om
even stil te staan bij ons leven. Om een stap terug te zetten in een wereld die vaak erg snel gaat.
Het is een oefening in bewustzijn.
Wanneer je vrijwillig afstand neemt van iets dat normaal vanzelfsprekend is – een glas water, een kop koffie, een kleine gewoonte. Dan besef je opnieuw hoe waardevol de dingen zijn die we vaak als vanzelfsprekend beschouwen.
Honger herinnert ons aan mensen die dagelijks honger hebben.
Dorst herinnert ons aan wie tekortkomt.
En zelfbeheersing helpt ons om ook milder te worden voor anderen.
De Ramadan gaat daarom niet alleen over het disciplineren van de maag.
Het gaat ook over het hart.
Over onze woorden.
Over onze blik.
Over hoe we met elkaar omgaan.
Misschien wat minder snel oordelen.
Misschien wat meer luisteren.
Misschien wat meer aandacht hebben voor wie het moeilijk heeft.
In die zin is de Ramadan eigenlijk ook een maand van zorg voor elkaar.
En dat is precies waarom iftars zoals deze zo waardevol zijn.
Want wanneer mensen van verschillende achtergronden samen aan tafel zitten, ontstaat er iets bijzonders.
Vooroordelen verdwijnen vaak sneller aan een eettafel dan in een debat.
Een gesprek begint soms met een eenvoudige vraag:
“Mag ik het brood even doorgeven?”
En voor je het weet, ontdek je dat je veel meer gemeen hebt dan je dacht.
In een samenleving die soms sterk focust op verschillen, herinneren momenten zoals deze ons eraan dat ontmoeting nog altijd de krachtigste manier is om elkaar te begrijpen.
En misschien is dat vandaag wel belangrijker dan ooit.
We leven in een tijd waarin de wereld soms luid en onrustig aanvoelt. Waar discussies snel polariseren en waar wantrouwen soms sneller groeit dan vertrouwen.
Juist daarom zijn plaatsen van ontmoeting zo belangrijk.
Niet omdat ze alle verschillen wegwerken.
Maar omdat ze ons eraan herinneren dat achter elke overtuiging, elke cultuur en elke traditie vooral mensen staan.
Mensen met dromen.
Met zorgen.
Met hoop voor hun kinderen.
En uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde:
een samenleving waarin we ons thuis voelen,
waarin respect vanzelfsprekend is,
en waarin verschillen geen muren worden, maar bruggen”. (foto's Patrick Cosemans)