‘Biljartfotografie’ is geen eenvoudige discipline. Technisch valt er veel te sturen – licht, kadrering en timing – maar in de praktijk moet een fotograaf vooral op eieren lopen. Tijdens een break is de
concentratie van een biljarter immers
heilig, en de kleinste afleiding kan het verschil maken tussen winst en verlies.
Dat weet ook Gerard Coenen als geen ander. Hij woont in Hamont, maar is afkomstig van de Grote Heide, en combineert twee talenten moeiteloos: fotograferen en biljarten. Als fotograaf weet hij precies wanneer hij moet afdrukken, als speler wanneer absolute focus vereist is.
Er is echter één klein nadeel: omdat hij zo vaak zelf achter de camera staat, komt hij zelden in beeld. Voor ons reden genoeg om daar verandering in te brengen. Zo onopvallend mogelijk trokken we naar de biljartvelden van De Peel om Gerard zelf eens vast te leggen. Missie geslaagd, zo bleek achteraf. Want zo geconcentreerd was hij bezig, dat de scheidsrechter hem pas nadien moest vertellen dat hij op de foto stond.
Achteraf vroegen we hem ook even om uitleg over zijn favoriete discipline: het kaderbiljart. Dat blijkt een van de moeilijkste spelvormen binnen het carambolebiljart te zijn. Het speelveld is daarbij opgedeeld in vakken, de zogenaamde kaders. De bedoeling blijft om met de speelbal de twee andere ballen te raken, maar er geldt een extra regel: na een beperkt aantal caramboles binnen één vak moet minstens één van de ballen dat kader verlaten.
Pas daarna mogen de ballen opnieuw samengebracht worden om verder te spelen. Het gevolg is een bijzonder technisch en strategisch spel, waarbij niet alleen de stoot zelf telt, maar vooral ook de positie waarin de ballen nadien terechtkomen. Concentratie, inzicht en precisie zijn daarbij essentieel.
Of het nu achter de camera is of aan de biljarttafel: bij Gerard Coenen draait alles om timing, beheersing en focus. En precies dat maakt hem zowel een begenadigd fotograaf als een sterke biljarter.
Meer foto's