René De Clercq schreef jaren geleden dit mooie gedichtje. Emiel Hullebroeck zette het op muziek. Wij hoorden het in gedachten klinken bij de foto die Marc Faes gisteren maakte in de kerk van Overpelt-Centrum. Laat het een hommage zijn aan alle mama's.

MOEDERKE ALLEEN.

Wie zal er ons kindeke douwen
en doet het zijn moederke niet?
Wie zal er zijn dekentjes vouwen,
dat 't schaars door een holleke ziet?
Kleine, kleine
moederke alleen,
douw-douw-douwderideine,
kleine, kleine
moederke alleen
kan van uw wiegske niet scheên.

Wie zal naar ons kindeke kijken,
dien bleuzenden stouten kapoen?
Wie zal er zijn hemdekes strijken,
zijn haarken in krullekes doen?
Kleine, kleine
moederke alleen,
douw-douw-douwderideine,
kleine, kleine
moederke alleen
kan van uw wiegske niet scheên.

Wie zou voor ons kindeke derven
haar laatste kruimelke brood?
Wie zou er, wie zou er voor sterven,
en lachen op kind en op dood?
Kleine, kleine
moederke alleen,
douw-douw-douwderideine,
kleine, kleine
moederke alleen
kan van uw wiegske niet scheên.