Zonet openden
Ann Bergmans en
Yvonne Lavreysen officieel hun tentoonstelling ‘
Onbegrensd spectrum’ in Cultuurcentrum De Adelberg in Lommel. Wat begon als een toevallige ontmoeting in de wandelgangen van de Colruyt, groeide uit tot een gezamenlijke expo vol kleur, emotie en persoonlijke verhalen.
De twee kunstenaressen leerden elkaar zo’n dertig jaar geleden kennen bij de Ateliers voor Overdag in Lommel, waar mensen overdag creatief aan de slag konden met schilderen en andere kunstvormen. Daar ontstond meteen een klik. Daarna verloren ze elkaar wat uit het oog, terwijl het leven voor beiden verderging.
Meer foto'sVoor
Ann volgden studies orthopedagogie, psychotherapie en een eigen praktijk als psychotherapeut. “Ik ben nog altijd aan het studeren,” vertelt ze lachend. “Levenslang leren, zeggen ze tegenwoordig.” Schilderen verdween een tijdlang naar de achtergrond, maar bleef altijd aanwezig.
Yvonne volgde haar eigen artistieke pad via De Draaikolk in Valkenswaard, de Week van de Amateurskunsten en later de academie in Mol, waar ze vandaag nog steeds schildert. Daar ontwikkelde ze haar liefde voor olieverf en haar verfijnde, meer klassieke stijl.
De hernieuwde ontmoeting tussen beide vrouwen kwam onverwacht. “We liepen elkaar weer tegen het lijf tussen de promoties en de rode prijzen van de Colruyt,” vertelt Ann met een glimlach. “Ik liep al een tijdje met een creatief ei rond en wist meteen: wij gaan samen iets moois neerzetten.”
Zo ontstond ‘Onbegrensd spectrum’, een titel die perfect past bij hun uiteenlopende manieren van werken.
Ann noemt zichzelf een autodidact. Ze volgde nooit de klassieke academische weg. “Ik wil mij niks opgelegd krijgen,” zegt ze. “Als ik jarenlang dezelfde lijnen moet volgen, ben ik mijn goesting kwijt.” Ze schildert intuïtief, met acrylverf, harde muziek op de achtergrond en vaak tot diep in de nacht. Haar atelier is allesbehalve netjes: muren, plafond, kasten en kleren dragen de sporen van haar creatieve uitbarstingen.
“Ik schilder hoe ik me voel op dat moment,” zegt ze. “Voor mij is dat pure ontspanning. In mijn praktijk werk ik met mensen met zware trauma’s. Als ik dan mijn schilderkamer induik, kan ik mijn hoofd helemaal leegmaken.”
Haar werk varieert van abstracte composities en pouringtechnieken tot landschappen en figuratieve schilderijen. Titels als Vlinders in het hoofd, Waar de aarde brandt, Vanuit de ziel, Reflectie in rust en Tussen avond en herinnering tonen hoe emotie en intuïtie centraal staan.
Yvonne vormt in veel opzichten haar tegenpool. Waar Ann “kliedert”, werkt Yvonne rustig en precies. Ze schildert vooral met olieverf, vaak vertrekkend van eigen foto’s, natuurbeelden of opdrachten uit de academie. Ierland, Edinburgh, bloemen uit de voortuin, landschappen en portretten: alles kan een vertrekpunt zijn.
“Olieverf is een heel dankbaar materiaal,” zegt ze. “Je kunt blijven opbouwen, aanpassen, nadenken. Acryl moet meteen juist zitten. Ik werk liever trager.”
Ze tekent haar werken eerst licht uit en bouwt ze laag per laag op. Haar stijl evolueerde doorheen de jaren. “Je durft meer naarmate je langer schildert,” zegt ze. “Wat je vroeger niet zou doen, doe je nu wel.”
Ann heeft al eerder tentoonstellingen in De Adelberg gehad. Haar eerste expo hier dateert van 24 jaar geleden, samen met Christ van Eelderen, de voormalige directeur van Brabantia. Hij was toen 90, zij 40. De tentoonstelling kreeg toepasselijk de titel Een halve eeuw verschil.
Ook het verhaal van het leeggepompte zwembad waarin jarenlang geschilderd werd, blijft een bijzondere herinnering. Christ liet zijn binnenzwembad leeglopen, er werd een vaste trap geplaatst en het werd omgevormd tot schildersatelier. Het leverde zelfs een volledige pagina op in Het Belang van Limburg.
De werken op deze tentoonstelling zijn ook te koop, al is winst maken niet het doel.
“Kunst moet betaalbaar blijven,” zegt Ann. “Ik wil vooral mijn verf en doeken kunnen blijven kopen.” Sommige professionele kunstenaars vinden haar prijzen zelfs te laag, maar daar ligt ze niet wakker van.
Ook Yvonne kent dat gevoel. Sommige werken krijgen een rood puntje: liever niet verkopen. “Maar als iemand echt verliefd wordt op een schilderij, dan vind ik het ook mooi dat het ergens een plek krijgt in een woonkamer.”
Voor beide vrouwen draait succes niet om verkoopcijfers, maar om waardering.
“Dat mensen oprecht geraakt worden door wat ze zien, dat is het belangrijkste,” zeggen ze. “Geen valse complimenten, maar echte reacties.”
Tijdens de tentoonstelling zijn Ann en Yvonne zelf elke dag aanwezig. Net dat contact met bezoekers vinden ze bijzonder waardevol.
“Dat mensen kijken, voelen en hun eigen verhaal in een werk zien — dat is waar kunst om draait,” zegt Ann. “Als iemand in een schilderij een roze olifant ziet, dan is dat een roze olifant. Punt.”
Vanaf zondag 26 april opent ‘Onbegrensd spectrum’ voor het brede publiek in Cultuurcentrum De Adelberg. De tentoonstelling loopt tot en met zondag 3 mei en is elke dag geopend in de namiddag, op zondag ook al vanaf 10 uur.
Marc Faes