De volgend in onze reeks 'Welkom in Lommel' is Roger Vanbeneden. Hij verhuisde in 1987 van Neder-over-Heembeek naar onze stad. Ondertussen is hij 72 en is 'ie van echte 'ket' tezelfdertijd ook een échte Lommelaar geworden...
Waarom hebt u Brussel toen verlaten?
Brussel heeft nog veel charmante plekjes, maar er was niet veel gezelligheid meer. Toch ben ik nog altijd 'nen brusselse ket' in hart en nieren. Regelmatig neem ik dan ook Lommelaars mee naar Brussel om onbekende plekjes te bezoeken. Omgekeerd heb ik nogal wat Brusselaars Lommel laten ontdekken.


Wat was uw eerste indruk van onze stad?
In eerste instantie was ik vooral gecharmeerd door het gezellige centrum en de vele terrassen (nu nog trouwens...).  Mensen observeren kan toch wel leuk zijn. Vervolgens ontdekte ik, wegens mijn favoriete hobby, het vele groen en de fietspaden en -knooppunten rond Lommel. Vooral de jaagpaden langs de kanalen boeien mij, maar ik vind ook de grensoverschrijdende aansluiting naar Nederland een grote troef. Je kan mij dus dagelijks zien rondtoeren op mijn e-bike in en rond onze Stad. Sindsdien is Lommel mij meer en meer beginnen interesseren. Het leek natuurlijk voor mij eerder platteland vergeleken met mijn Brusselse plek. Anderzijds moet ik toch vaststellen dat het verkeer steeds drukker wordt in onze Stad. De voorziene projecten rond de vergroening van de Stationsstraat en de Leopoldlaan laten echter het beste verhopen.

Wat typeert voor u de stad Lommel?
Vooral het rijke verenigingsleven en de ondersteuning vanuit de Stad hebben mij doen besluiten om mij sterk te engageren in verschillende verenigingen. Zo kon ik ook heel snel een sociaal netwerk uitbouwen want de integratie in de lokale gemeenschap natuurlijk versnelde.

En wat typeert voor u de ‘Lommelaar’, de inwoners van onze stad?
Ik hou wel van de Lommelaars. Onze Stad (ik schrijf dit altijd met een hoofdletter) en zijn inwoners  zouden perfect dé ambassadeur kunnen zijn van de spreekwoordelijke Limburgse gastvrijheid. Juist daarom heb ik mij ook zo sterk ingezet toen de eerste migranten toekwamen op het Parelstrand. Verder heb ik, naast vele andere activiteiten, het eerste buurtinformatienetwerk (BIN) opgezet in en rond het Kerkplein en de bib. Dit heeft geleid tot een grotere sociale verbondenheid tussen de bewoners. Dat typeert toch ook wel de echte Lommelaar.

Zou u nog terug willen naar uw oorspronkelijke woonplaats?
Ondanks dat ik zoals gezegd nog altijd 'ne ket' ben, neen... eigenlijk toch niet. Er is zoveel veranderd. Vele mensen slapen daar, maar weinigen praten met mekaar. Daar voel ik mij niet zo goed bij. En verder... mag ik met mij auto (euronorm 4) zelfs Brussel niet meer binnen!

Nog een laatste bemerking?