Morgenavond schakelen we de klokken weer naar het zomeruur. Wat een onzin zeg! Iedereen in Europa is ervan overtuigd dat die omschakeling twee keer per jaar, nergens voor nodig is en een boel geld kost. Waarom ze er dan in dat Europees parlement toch maar niet toe komen om het hele jaar door hetzelfde uur aan te houden? Het antwoord is een nieuwe vraag: hoe vaak heeft Europa al op één lijn gezeten? Ja, ze willen wel, hoor! Maar een aantal landen willen dan kost wat kost het zomeruur houden, terwijl de anderen mordicus vasthouden aan het winteruur. En dat terwijl beide keuzes helemaal niet kloppen met de realiteit van de positie van de zon tegenover de aarde.
Hoeveel mensen gaan er hun vliegtuig, trein, tram of bus missen omdat ze per vergissing of uit verstrooidheid de wijzers van hun horloge de verkeerde kant op gedraaid hebben? En ik kan ervan meespreken. Ik heb zelf een paar jaren geleden mijn vliegtuig gemist op de luchthaven van Cork. Een pijnlijk dure grap, dat kan ik je wel verzekeren. En wat gaan melkveehouders verzinnen om hun koeien duidelijk te maken dat ze een uur vroeger gemolken worden dan ze ruim een half jaar lang gewend waren?
Ja, ik weet het, ik zit weer in een mopperfase. Ik kom net van De Kroon waar een vriend trakteerde op zijn verjaardag. Zevenenzeventig werd hij vandaag. Mooi getal toch, twee zevens? Voor zo ver ik me herinner was zeven in de bijbel zelfs een soort heilig cijfer. Herinner je het je nog? Ging het niet ergens over iemands vraag hoe vaak hij iemand moest vergeven die hem telkens weer onrecht aandeed. “Zeven maal”, stelde hij zelf schuchter voor, alsof dat wel al héél vaak was. “Neen”, zei Jezus toen, “zeven maal zeventig maal hoor je vergiffenis te schenken!”
Hoor mij zeg! Ik die een bijbelles geef. Maar dat terzijde. Bij mijn thuiskomst vroeg mijn vrouw: “Je hebt Marc – zo heet de jarige – toch wel een cadeautje meegenomen.” Natuurlijk had ik dat niet. Weer zo’n absurde gewoonte zeg! Als iemand jarig is, neem je hem een cadeautje mee. En als je dan zelf jarig bent, krijg je er van hem ook een. Dat kleinood hoort ongeveer even veel te kosten als het jouwe. Bij de notaris heet dat een ‘transactie met gesloten beurzen’. En is het jullie nog nooit overkomen dat je op je verjaardag exact hetzelfde geschenk terugkreeg waarmee je hem het jaar tevoren blij gemaakt had? Mij anders wel! Twee keer heb ik zo een boek geretourneerd gekregen. Vorig jaar zelfs een fles Médoc! Ja, het was dezelfde fles. Ik had er een tekentje op aangebracht. Ja, ik voel me een doortrapte gemenerik.
We hebben ze ’s anderendaags soldaat gemaakt. Ze was nog heel lekker.
Chel Driesen