In CC Palethe werd vrijdagavond de titel ‘Sportfiguur in de Kijker 2025’ uitgereikt. Die eer ging naar voetbalster Saar Janssen, die daarmee bekroond werd voor haar sportieve prestaties én haar opmerkelijke comeback na blessureleed. Presentatrice Riet Verheyen peilde meteen naar haar eerste reactie. “Ik ben hier superblij mee,” klonk het. “Ik heb er hard voor gewerkt, dus het is fijn dat dat ook gezien wordt.” Wij spraken vandaag met Saar, op de plaats waar het voor haar allemaal begon, op de voetbalterreinen van Sparta Lille.
Eerste stappen in Lille
De basis van haar carrière ligt op een boogscheut van haar ouderlijk huis, op Heikant in Lille. Op vijfjarige leeftijd begon ze te voetballen bij Sparta Lille, waar ze – zoals toen gebruikelijk – tussen de jongens speelde. “Ik vond dat altijd superleuk. Ik speelde samen met vrienden uit de klas en werd - als meisje - goed aanvaard,” vertelde ze.
Na twee jaar maakte ze de overstap naar Bocholter VV, waar ze negen jaar actief bleef, eveneens bij de jongens. Daar groeide haar talent verder en werd al snel duidelijk dat ze klaar was voor een volgende stap.
Topsport en doorbraak in Leuven
Die stap kwam er op haar zestiende, toen ze koos voor een combinatie van topsport en studies in Leuven. Bij Oud-Heverlee Leuven Women kwam ze terecht in een professioneel traject met intensieve trainingsschema’s.
“Dat waren dagen met ochtendtraining, school en ’s avonds opnieuw trainen. Ik heb ook een tijd op internaat gezeten. Dat was niet altijd makkelijk, maar ik heb het heel graag gedaan,” aldus Saar.
Bij OHL groeide ze uit tot een vaste waarde en zette ze ook haar eerste stappen op het Europese toneel. Met de club speelde ze wedstrijden in de Champions League tegen absolute topteams als Barcelona, Arsenal en PSG. “Dat zijn ervaringen die je nooit vergeet, zeker ook omdat we die ploegen thuis mochten ontvangen voor een vol stadion.”
Red Flames en internationale ambities
Naast haar clubcarrière schopte Janssen het ook tot de nationale ploeg. Bij de Red Flames maakt ze intussen deel uit van de selectie en droomt ze van deelname aan een wereldkampioenschap.
“Het WK halen met de Flames is zeker een doel. Daar willen we met de groep naartoe werken,” zegt ze.
Ook op clubniveau blijft ze ambitieus, met een mogelijke stap naar het buitenland in het achterhoofd. “De Engelse en Duitse competitie spreken me wel aan.”
Tegenslag en karakter
Het afgelopen jaar werd echter gekenmerkt door een zware blessure. Janssen scheurde haar kruisband en moest maandenlang revalideren. Het was bovendien niet de eerste keer dat ze met zo’n blessure te maken kreeg.
“Dat is natuurlijk een grote tegenslag. Je staat lang aan de kant en moet toekijken. Maar ik heb die periode ook gebruikt om sterker terug te komen,” vertelt ze. Sinds november staat ze opnieuw op het veld.
Die mentale weerbaarheid speelde ongetwijfeld mee in de keuze van de jury om haar te bekronen als sportfiguur van het jaar.
Herkenning en voorbeeldrol
Ondertussen is Janssen uitgegroeid tot een bekend gezicht, zeker bij jonge voetballers. “Het zijn vaak kinderen die je herkennen, en dat is altijd leuk,” zegt ze.
Zelf blijft ze nuchter onder die aandacht.
Haar parcours – van de velden in Lille en Bocholt tot het internationale vrouwenvoetbal – toont vooral wat mogelijk is met talent, inzet en doorzettingsvermogen.
De titel in Pelt voelt voor haar als een bijzonder moment. “Na die moeilijke periode is dit echt een mooie beloning,” besluit Saar Janssen.
Met haar verhaal is ze niet alleen sportfiguur van het jaar, maar ook een inspirerend voorbeeld voor de volgende generatie.
Marc Faes