Mag ik voor één keer een erg persoonlijk verhaal vertellen over de meest dramatische gebeurtenis die mijn familie trof? Op 12 mei was het precies 75 jaar geleden dat de Zuidstraat in Beverlo en een deel van de cité in Beringen-Mijn werd getroffen door een bombardement. Het was een vergissing van de geallieerden. Iedere oorlog staat bol van vergissingen die onnoemelijk veel onschuldige slachtoffers tot gevolg hebben. Iedere oorlog is een vergissing. Mijn ouders waren nog niet getrouwd. Hun ouderlijke huizen stonden op amper 200 meter van elkaar. De fatale bommenregen had verschrikkelijke gevolgen. Zowel mijn vader als mijn moeder verloren elk twee broers. Hoe zou de stamboom van mijn familie er hebben uitgezien als ze alle vier waren gehuwd? Hoeveel neven en nichten zou ik extra gehad hebben? De wreedheid van de oorlog heeft die takken van mijn stamboom al afgezaagd nog voor ze gegroeid waren. Mijn ouders hebben vaak over het bombardement verteld. Ik heb dikwijls getracht om in hun hoofd te kijken om te weten hoe zij deze tragedie destijds verwerkt hadden. Ik heb het nooit echt geweten. Voor zover ik mij herinner was het de eerste maal dat er een provinciegouverneur aanwezig was op de herdenking op het kerkhof van Beverlo. Herman Reynders sprak wijze woorden. “Begin met vrede te sluiten met je gebuur en in de straat waar je woont. Ga het niet te ver zoeken”, was zijn goede raad. Ik pleit altijd voor verdraagzaamheid. We weten allemaal wat onverdraagzaamheid kan teweeg brengen. Zie maar wat ene A.H. allemaal heeft veroorzaakt door zijn land te willen ‘zuiveren’. Dat mag zich toch niet meer herhalen al zijn er in ons land hier en daar toch strekkingen die er naar neigen. Ik stel voor dat ze alle oorlogskerkhoven in ons land bezoeken. Ze moeten niet eens naar het buitenland om te zien wat een oorlog kan aanrichten. Want dat willen we toch allemaal: ”Geen oorlog meer.” Laat ons dan verdraagzaam proberen te zijn. Deze keer is het een ernstige aflevering van mijn rubriek Losse Flodders. Op 12 mei 1944 vielen er geen losse flodders uit de lucht maar dodende bommen die een blijvend litteken veroorzaakten in vele families. (Martin Vanierschot)