De vorige straatnaam die ik wat toelichtte, was de Sint-Annastraat. En dan is de stap naar de Hospitaalstraat niet zo groot. Waarschijnlijk zal niet iedereen de link onmiddellijk zien, maar vele mensen van mijn generatie en uit deze streek hebben, net zoals ik, op hun identiteitskaart ‘Koersel’ staan als geboorteplaats. En het overgrote deel daarvan is niet thuis geboren maar in de kliniek die vroeger achter het Casino lag, in de vierhoek die gevormd wordt door de Havenlaan, Tennisstraat, Kegelstraat en… de Hospitaalstraat.
En die kliniek droeg de naam ‘Sint-Annakliniek’.
Deze werd in gebruik genomen in 1958. Dat was niet alleen het jaar van de wereldexpo in Brussel maar men vierde ook 50 jaar steenkoolmijn, op – bijna letterlijk – een steenworp van die kliniek.
De Sint-Annakliniek was natuurlijk meer dan een materniteit alleen. Er werden niet alleen kinderen geboren, ze diende ook als regionaal ziekenhuis. Ik herinner me nog dat ik er als gastje van een jaar of 12 een ingreep moest ondergaan. Na die operatie kwam ik in een zaal terecht waar 6 (of waren het er 8?) mannen van alle leeftijden en na de meest diverse ingrepen in bed lagen.
In die tijd was dat – alvast in mijn herinnering – gangbaar, maar je kreeg toen ook nog de tijd om in de kliniek te recupereren…
In feite kende de Sint-Annakliniek een erg korte geschiedenis want in 1990 al werd ze samengevoegd met het Sint-Franciscusziekenhuis in Heusden-Zolder. Beide klinieken hadden een focus op de zorg voor de mijnwerkersgemeenschap maar die in Heusden-Zolder groeide snel en onmiddellijk na die fusie zag het beddenbestand er als volgt uit: 58 bedden heelkunde, 58 bedden geneeskunde, 48 bedden geriatrie, 20 bedden materniteit, 16 bedden pediatrie en 30 bedden psychiatrie, 230 bedden in totaal.
Even tussen haakjes: ondertussen vermeldt de website van het Sint-Franciskusziekenhuis:
‘Het ziekenhuis heeft een capaciteit van 268 bedden (heelkunde, inwendige ziekten, intensieve zorgen, kinder- en jeugdgeneeskunde, kraamafdeling/neonatologie, geriatrie, PAAZ), 48 bedden en 31 zetels in het dagziekenhuis, en beschikt over erkende functies voor gespecialiseerde spoedgevallen, MUG en intensieve zorgen. Ambulante zorg wordt aangeboden in de polikliniek te Heusden-Zolder en het Medisch Centrum in Beringen.’
En als je er passeert of nog eens moet zijn, zie je dat er momenteel volop bouwwerken aan de gang zijn…
Maar dus, als gevolg van die fusie in 1990 stopten de ziekenhuisactiviteiten in Beringen vrij snel en werd het gebouw omgevormd tot een RVT, een Rust- en VerzorgingsTehuis.
In datzelfde jaar werd Ocura opgericht als een vzw in de zorgsector. In 2006 werd het RVT van Beringen opgenomen in die vzw, die momenteel 5 vestigingen telt: Beringen, Gingelom, Hasselt, Herk-de-Stad en Voeren, met ondertussen ruim 375 medewerkers en medewerksters.
Omdat er – natuurlijk – nood bleef aan een eerstelijnshulpverlening, werd in 2000, en, zoals hierboven al bleek, onder de mantel van het Sint-Franciscusziekenhuis, een Medisch Centrum opgericht in Beringen. Dit bevindt zich nog steeds op de hoek van diezelfde Hospitaalstraat en de Mijnschoolstraat.
Terug naar Ocura dan: het oude gebouw van de Sint-Annakliniek is nu nog duidelijk herkenbaar aan de westkant van de site. De huidige hoofdingang was ook de vroegere ingang van die kliniek. De groei van WZC Ocura leidde er ondertussen wel toe dat er enkele nieuwe vleugels werden bij gebouwd. Deze kregen toepasselijke namen zoals Mijnhuys, Thuishaven en Galerij. (Danny Boelanders - foto Gust Ischen)
Mijn bronnen waren: mijn identiteitskaart de Internetgazet/Beringen, de websites sfz.be en jaarrekening.be