Ik had een tante. Een godgoed mens. Maar ze was van Hamont, of all places. Ze geloofde rotsvast in zo ongeveer alles wat paranormaal was. En ze was ervan overtuigd dat ze onfeilbaar het geslacht van een volgende baby in de familie kon voorspellen. Geen dure scan bij een gynaecoloog nodig. Tante Jeanne zou het wel vertellen. Vijftig procent kans, zou ik denken. Maar van de eerste zes had ze het maar twee keer bij het rechte eind! Een stuk minder dan statistisch normaal! En toch bleef ze geloven. ‘Wat een baarlijke nonsens, die voorspellingen’ dacht ik toen.
Vanavond ga ik quizzen. Ik heb dat werkwoord opgezocht in Van Dale. Probeer maar eens. Als je het intikt krijg je ‘quod absurdum’ en dat betekent: ‘wat ongerijmd zou zijn’. Hoezo ongerijmd? Alsof ik niks zou weten!
Ik heb weliswaar nog nooit aan een quiz deelgenomen. Vicky heeft me zover gekregen. Kennen jullie Vicky? Nog niet? Dat zal dan niet lang meer duren. Vicky is een ster. Een actrice met een ‘podiumprésence’ waarmee ze onbevangen naast Barbara Sarafian mag staan. Begin volgend jaar zal ze haar publiek andermaal van de sokken blazen met haar vertolking in het Davidsfonds-toneel in C.C. De Adelberg. Maar daarover later meer. En de opbrengst van de quiz – wat had je gedacht? – is voor ‘het goede doel’. Iets met dieren deze keer.
Hoe dan ook, als zo iemand je zo iets vraagt, dan doet dat iets met een mens. Je gaat je belangrijk voelen. Je kunt niet meer wachten tot het begint. Je zult ze eens een poepje laten ruiken daar in ’t Klosterhof in Kattenbos!
Gauw even in de krant kijken. Kwestie van geïnformeerd te blijven over de actualiteit. Had ik niet mogen doen. Mijn blik valt op de horoscoop van vandaag. Normaal gezien kijk ik daar nooit naar. Ik hoor de stem van tante Jeanne: ‘Het gaat over jou, jongen’. Er staat: ‘Paniek! Alles is opeens superdringend en iedereen spreekt zich tegen! De druk is immens groot! Laat je niet misleiden door verkeerde signalen.’
Ik ben helemaal van mijn stuk. Totaal in de war begeef ik mij fietsgewijs naar De Kroon, een plek waar Pauline, een alom gerespecteerd medium, vaak gratis haar glazen bol raadpleegt. Er komt net een oud-begrafenisondernemer uit de consultatieruimte. Hij kijkt glazig voor zich uit en reciteert – om het niet te vergeten – een mantra die hij meegekregen heeft: ‘Laat je niet kisten. Wij doen het in kannen en kruiken.’ Heel toepasselijk in zijn branche.
En voor mij is er heel ander nieuws. ‘Vanaf negen uur lacht het geluk je toe. Maar je moet het willen zien. Een goede raad: ga vanavond alleen slapen.’ Helemaal opgefleurd ben ik.
‘Kwistetbena’ heet ons team voor vanavond. Eens wedden dat ‘Kwistetbena’ gaat winnen?
Chel DRIESEN