€. Af en toe duiken de journalisten van Internetgazet onder, gaan ze undercover en halen zo de grootste geheime operaties van dit land naar boven. Zo brengen we u vandaag vol trots dit verhaal, waarvan u de wenkbrauwen zult fronsen en dat u met gretigheid zult verorberen. Een sterk staaltje onderzoeksjournalistiek. Het is dan ook ongelooflijk, maar… raar.
Ergens in Brussel zit diep verscholen onder de gebouwen van de federale overheidsdiensten een uiterst geheime dienst. De mensen die er werken, zien nauwelijks het daglicht. Ze zitten aan burelen met stalen poten en een dik donker glanzend houten blad. Ze hebben geen computers, geen telefoonlijnen naar de buitenwereld, maar wel stapels dossiers die aangevoerd worden via een lopende band, die een voortdurende stroom van werk garandeert. Verder beschikken ze over volautomatische toiletten en een duffe koffiekamer met slappe koffie die je ook als thee zou kunnen verkopen.
Hun werkplunje is een blauwe overall over een jeansbroek en het enige instrument dat ze in de hand hebben, is een stempel. Maar wat voor een stempel! Het is een onverbiddelijke stempel, met een sterke onherroepelijke indruk, zowel letterlijk als figuurlijk. Als dit onding van het inktbakje met een smak naar een blad papier verhuist, dan verschijnt daar een dikke cirkel met een stip in het midden en daartussen rondom rond het bijna beschamende woord: “waardeloos”.
Een onbekende, goed verborgen gehouden, geheime dienst ergens diep verscholen nog onder de metrolijnen in Brussel houdt ons kapitalistisch systeem in gang. Komt een dossier met deze stempelafdruk naar boven op de tafel van een van de ministers, dan heeft dat dossier zeer weinig kans.
Alles kan er passeren: van slome ideeën tot maatschappelijke praktijken die niet opbrengen. Het idee achter deze afdeling is dat alles in geldbedragen moet kunnen worden afgewogen en als dat niet zo is, dan dreigt de stempel! Overal moet een €-teken voor geplaatst kunnen worden. (n.v.d.r. We wilden de dienst voor zijn en hebben alvast de daad bij het woord gevoegd. Misschien krijgt deze tekst dan toch iets van waarde)
Soms komt er toch eens iets van deze dienst boven drijven. We merken er vaak niets van, maar de goede verstaander heeft het toch in de gaten. Herinnert u zich de uitspraak van Jan Jambon onlangs over de pensioenhervorming en vrouwen? Die moesten zich maar aanpassen en ook gaan werken van negen tot vijf. Welnu, op het bureau van hespenman Jan is een dossiertje gepasseerd met als titel “huisvrouwen/moeders” en een vette zwarte ronde stempelindruk.
Nu is het wel zo, dat je dat keihard kan terugkrijgen: op het krantenartikel met Jambons uitspraken staat immers identiek dezelfde stempel te pronken: waardeloos.
Jan Verheyen